ΑΡΘΡΑ & Projects,  Αρχείο Εκδηλώσεων

Απολογισμός και επανεκκίνηση

Το κείμενο αυτό είναι ένα τεράστιο ευχαριστώ στην οικογένεια που απέκτησα τα τελευταία τρία χρόνια μέσα σε αυτό το μικρό, κίτρινο μαγαζάκι🏡.
-Απολογισμοί μιας πυρακτωμένης χρονιάς-

“Και μεγαλώσαμε και απλώσαμε φύλλα” και ντυθήκαμε στα χρώματα,
ανεβήκαμε άπιαστες σκάλες,
κατεβήκαμε σύννεφα,
χορτάσαμε λέξεις, διαδικτυακές εικόνες, ηχητικές, γραπτές και δε μας επιτράπηκε να τις πιάσουμε. Κλείναμε πόρτες στις οκτώ, μα τα “παράθυρά” μας έμεναν ανοιχτά ως τη μία.
Γεμίσαμε τις τσέπες μας ανθρακούχα χαρτιά με οδηγίες, μέτρα και διαλέξεις με γεμάτο το πρώτο συνθετικό.
Μάθαμε να αντιμετωπίζουμε πρωτόγνωρες καταστάσεις, τις βαφτίσαμε πρωτόγονες• όλοι μας η ζωή ένα ύπουλο ρο και ένα ωμέγα.
Κλάψαμε για αυτό, κλάψαμε και για τα παπούτσια που πέρασαν μήνες να φορέσουμε.
Αργότερα σκεφτήκαμε πως είχαμε δύο κουτιά στην ντουλάπα μας και ντραπήκαμε για τις άδειες ντουλάπες κάποιου.
Εκεί συναντήσαμε και τον Μρόζεκ με τη φαγούρα του, γιατί η επανάσταση θέλει ύπνο στην ντουλάπα και οι αντοχές μας ακόμη προσπαθούν.
Χορέψαμε μόνοι μας με τόση παρέα,
προσαρμόσαμε τα χαμόγελά μας, πήραμε όσκαρ και για αυτό.
Γκρεμίζαμε δυστοπίες και χτίζαμε μαγικούς ρεαλισμούς.
Χαράξαμε βήματα,
σκαρώσαμε ποιήματα,
σκαλίσαμε συντακτικά.
Φυτέψαμε ιστορίες σε τετράδια και ας ήταν από αυτά που θα έμεναν για καιρό στα συρτάρια μας. Φερθήκαμε στην ώρα όπως της άξιζε, της στερήσαμε κάθε λεπτό για λίγο ακόμη δείκτη.
Πήραμε βιβλία,
βγήκαμε στους δρόμους,
φορέσαμε τις βεράντες μας,
χωρέσαμε στις Τετάρτες μας,
αρρωστήσαμε με τη λογοτεχνία,
θεραπευτήκαμε με αυτήν.
Εντοιχίσαμε τα σπίτια μας με σπίτια άλλου,
κεντήσαμε γαρδένιες με τα μολύβια μας και σε κάθε ερώτηση κινούσαμε συγκαταβατικά το κεφάλι μας, καταπνίγοντας εσωτερικές αρνήσεις.
Διστάσαμε,
σύραμε τα πόδια μας προς τα πίσω, αλλά φόρα δεν πήραμε.
Επισκεφθήκαμε τόσα μέρη, και στην πραγματικότητα δεν φύγαμε ποτέ.
Βουτήξαμε σε μια γλάστρα, στηρίξαμε τις ρίζες της στα αστέρια.
Ποιος είπε πως οι ουρανοί δεν χρειάζονται χώμα;
Όλα τα κάναμε και τίποτα δε μας έλειψε. Εντάξει ένα χέρι και η αφή του αλλά και αυτό το αντιμετωπίσαμε.
Κάναμε κάθε πιθανότητα να γίνει στέρεη πράξη και κάθε τι άυλο να γεμίσει ύλη.
Όταν με ρωτούν για απολογισμούς αυτής της χρονιάς θυμάμαι τον Ουγκώ που φορούσε τις αντιξοότητες γιορντάνια στο κεφάλι, όπως ο Συρανό• μη τύχει και χαλάσει η σύσταση του ανθρώπου μέσα του και το τέρας της ευημερίας τον μεταμορφώσει.
(Αφιερωμένο στα φιλαναγνωσιακά παιδιά μου)

ΥΓ Όλα έγιναν από τα παιδιά, για τα παιδιά, με ένα μολύβι, ένα χαρτί, πολλές λέξεις, φαντασία ε, και μία οθόνη. ✏️🖊✒️

Σε μια λογική διάσταση του εγκεφάλου μου αυτό είναι ένας δικός μου ιδιόμορφος απολογισμός για να πω απλά πως ήταν μια παράξενη χρονιά και θα γινόταν ανυπόφορη αν τα παιδιά δεν αντιμετώπισαν με χαμόγελο κάθε νέα αλλαγή που χτυπούσε την πόρτα μας κάθε μέρα, το διάστημα που βρισκόμασταν εσώκλειστοι. Προσπαθήσαμε όλοι μαζί να κάνουμε την δυσοίωνη εκείνη καθημερινότητα, υποφερτή, προσαρμόσαμε τα project μας, ανακαλύψαμε νέα, μοιραστήκαμε στιγμές, δημιουργήσαμε καινούργιες πραγματικότητες, κοιμηθήκαμε μαζί, ξυπνήσαμε μαζί, συγκινηθήκαμε με μία ταινία που μοιραστήκαμε ένα βράδυ, πλήρως συγχρονισμένοι σε μία οθόνη. Είπαμε ιστορίες, γράψαμε ιστορίες, διαβάσαμε ιστορίες, τις μπλέξαμε σε βιβλία. Πάντως καταφέραμε να χωρέσουμε τη λογοτεχνία μέσα μας και χάρη σε αυτή γελάσαμε, κλάψαμε, θυμώσαμε, απογοητευτήκαμε, αισιοδοξήσαμε κυρίως όμως αυτή ήταν το εξιτήριό μας από το σπίτι. Σε ένα δικό μας χαρτί κανείς δε φορούσε μάσκα, σε ένα δικό μας μολύβι κανείς δε φορούσε γάντια, σε μια δική μας πένα κανείς δεν στερούνταν το χάδι. Κάθε που μας απαγορευόταν κάτι, εμείς στρεφόμασταν στην ποίηση που τα πρόσφερε όλα χωρίς καμία άρνηση. Υπήρχε τρόπος να “κρατηθούμε”. Μέσα από τις ιστορίες μας κανείς δεν έμεινε σπίτι του.

Φέτος περάσαμε πολλά και έτσι αυτός είναι ένας από τους τρόπους που θα ήθελα να σας πω ευχαριστώ.

👉Είμαστε έτοιμοι να ξεκινήσουμε!
Έχω την πίστη πως όταν ξεκινάς με το να προσφέρεις κάτι με την καρδιά σου, σίγουρα το αποτέλεσμα στο τέλος θα είναι να μεγαλώσεις την καρδιά σου κατά δύο πόντους.

❗️Κάθε Σεπτέμβρη διατηρώ μια παράδοση. Παραδίδω ΔΩΡΕΑΝ μαθήματα δημιουργικής γραφής, ώστε να δώσω την ευκαιρία σε νέα παιδιά να δοκιμάσουν, να ανακαλύψουν τι κάνει κάποιος σε ένα εργαστήρι σαν και αυτό. Όπως κάθε χρόνο, όσοι συμμετάσχουν σε αυτά τα μαθήματα μπαίνουν αυτόματα στην κλήρωση ώστε να κερδίσουν μία από τις δύο (2) ΥΠΟΤΡΟΦΙΕΣ και να φοιτήσουν στο εργαστήρι μας, εντελώς δωρεάν για ένα χρόνο.
Αυτή τη χρονιά, για να ευχαριστήσω όλους τους μαθητές, καθώς και τους γονείς τους, που με στήριξαν σε δύσκολες στιγμές, αποφάσισα να προσφέρω ακόμη τρεις (3) ΥΠΟΤΡΟΦΙΕΣ στους μαθητές αυτούς που περάσαμε τόσα μαζί! Σύνολο πέντε(5) υποτροφίες, όσες και οι αισθήσεις μας. Ένας συμβολισμός για αυτά που δε θα ήθελα να χάσουμε μέσα σε αυτή τη χρονιά.
Όλα θα τα αντιμετωπίσουμε με προσοχή και υπομονή. 💪

👉Έπειτα από παράκληση μαθητών μου και των γονέων αποφάσισα να προχωρήσω στα δια ζώσης μαθήματα.

Ως προς την διεξαγωγή των μαθημάτων και επειδή πρέπει να ακολουθήσουμε τους κανονισμούς που ορίζει η κυβέρνηση
⬆️Θα υπάρξουν τμήματα τα οποία δε θα ξεπερνούν συγκεκριμένο αριθμό ατόμων (σύμφωνα με τα τετραγωνικά του εργαστηρίου).
⬆️Θα υπάρξουν τμήματα διαδικτυακά όπως για παράδειγμα, η φιλοσοφία όπου ο αριθμός των μαθητών δεν μπορεί να περιοριστεί.
⬆️Θα υπάρξουν διαδικτυακά μαθήματα δημιουργικής γραφής αποκλειστικά

⬆️Θα υπάρξουν τμήματα όπου θα μπορούν τα παιδιά να παρακολουθήσουν διαδικτυακά το τμήμα τους σε περίπτωση που θέλουν να νιώσουν μεγαλύτερη ασφάλεια και να μην παρευρίσκονται στο χώρο.
🤝Οι γονείς έχουν τη δυνατότητα να αποφασίσουν και να επιλέξουν πως θα ήθελαν να παρακολουθήσουν, τα παιδιά τους, τα μαθήματα.
Η γνώμη της κάθε οικογένειας βαραίνει περισσότερο!
ΥΓ Τα τμήματα των παλαιότερων μαθητών ξεκινούν στις 28 Σεπτέμβρη.
Οι εγγραφές ξεκίνησαν!
Καλέστε μας για περισσότερες πληροφορίες:25410-67540📞

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *